Afgelopen weken heb ik veel workshops gegeven. Mijn workshops gaan over zingen met intentie, over het verhaal zingen, weten wat je wil overbrengen naar jouw publiek, maar vooral over zingen vanuit je lijf.  Dit laatste lijkt misschien heel logisch – natúúrlijk zing ik met mijn lijf-, maar mijn ervaring is dat veel koorzangers hun lijf vergeten bij de deur en alleen met hun hoofd en stembanden het repetitiehok instappen. Herkenbaar?

Gek eigenlijk, want als je erbij nadenkt dan weet je best dat je je hele lichaam moet gebruiken voor het zingen. Je staat rechtop , je maakt je lang, je opent je borst, je vult je longen, je geeft jezelf ademsteun. Ook weet je dat je je moet ontspannen,  dat die schouders laag moeten, dat je je knieën niet op slot moet zetten en dat je je billen niet moet samentrekken. Je weet dat je juist niet je kin omhoog moet doen om die hoge noot te halen, maar naar beneden. En zo kan ik nog wel even door gaan. Je bent je dus best bewust van het feit dat dat lichaam iets doet, moet doen. en toch…en toch…vergeten jullie soms je lijf bij de deur.

Hoe dat komt? Ik denk dat dat komt omdat je bezig bent met je tekst en met je noten en dat dat al genoeg van je vergt. Dus het moment dat je moet gaan zingen, schakel je over naar dat hoofd, alsof je een computer aanzet. Zelfs wanneer jullie in een bewegende regie zingen, kan het voorkomen dat je dat alleen met je hoofd doet. Wij als publiek horen de klanken wel en zien de beweging , maar ervaren niet dat jij die twee samen hebt aangezet. Er zit (nog) niet genoeg betekenis in. Die betekenis die moet jij geven met je lijf!

#hoedan

Tja, hoe je dat doet is je ten allen tijde je bewust te zijn dat je ook met je lijf zingt. Dat je dus bij elk nummer ‘aan’ staat,  dat je weet welke energie je moet geven bij welke intentie, en je weet welk verhaal je aan het vertellen bent en dus wat je teweeg wilt brengen bij je publiek. Je ergens bewust van worden is iets dat je moet ervaren en oefenen. Dit vergt iets van jullie dirigent, of jullie regie/choreo-commissie en  van de koorleden zelf. Door te durven je lijf in te zetten, door ermee te oefenen, word je er steeds beter in.

Voor nu geef ik jullie dit mee: Bespreek dit blog eens met je koor en vraag iedereen de komende repetitie niet alleen de stembanden mee te nemen, maar ook bewust het lijf mee te nemen in het repetitiehok. Daar begint het mee.

In mijn volgende blog zal ik je een leuke tip geven hoe je meer beweging en ‘spel’ in je repetitie kunt opnemen om ook dat lichaam in te zetten tijdens je repetities.

Lees hier meer over de workshop  Zingen met intentie/Zingen in je element/ Zingen met je lijf

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *